در پایان بیست و شش سالگی یاد گرفتم که آغاز کنم؛ آموختم که با این دست های خودم، خود را بالا بکشم. پس از کتک خوردن های مدام از در و دیوار، پس از رسیدن تا مرز جنون، پس از سقوط، پس از برگشتن از مرگ یافتم که این همه انتهای من نبود. یافتم که مرا سر دیگری خواهد بود. من توانستم خودم را بیابم. من خودم را سوا...

[unable to retrieve full-text content]کیرم دهن همتون. این برای شروع خوبه.

u200fیه بارم اگه هوس کردید به من بگید مرد شدی یا داری مرد میشی یا باید مرد بشی یا کلا مرد رو به عنوان صفت به من نسبت بدید قبلش برید مردی بدون وطن رو بخونید. به نفعتونه. چون این کار رو نکنید اونوقت من به کس پدرتون میخندم.  Adblock test (Why?)

[unable to retrieve full-text content]u200fسزای خائنین نه مرگ که بی وطنی است. باید با خنجری برا، مهر بی سیرتی بر پیشانیشان گذاشت و بی شناسنامه رهایشان کرد.

u200fپیرمرد در پارک ورزش میکند که به من بگوید نوه ای باید داشته باشم. هر چه زودتر. تا احساس پیری داشته باشم. احساس افتادن در سراشیبی، احساس هر چه نزدیکتر مرگ.نوه ای باید داشته باشم که به من بگوید: تو را به خدا کمی به این زندگی بچسب!

بی بی به این فراموشی های الکی راضی نشد. فراموشی ابدی میخواست.xa0

u200fحرف از آزادی که بیاید، همه از پرنده وام میگیریم. اما خدا میداند که آن ها هم اسیر همان مفهوم اند: زندگی.

مثل ستاره شده ام؛ وقتی سقوط کرده و رفته باشد، و تا برخاستن پیامبری نو، نوریxa0 تنک و غمگین، تنها از آن به جا بماند.

+xa0سال ها شد رفته دمسازم ز دست اما هنوز در درونم زنده است و زندگانی میکند.xa0

xa0هرگز هیچکس، در اندازه ی قیاس با تو هم نیست. قطعا با همه ی این تنگ نظری که هست.

هرگز هیچکس، در اندازه ی قیاس با تو هم نیست. قطعا با همه ی این تنگ نظری که هست.

چرا سنگینیشان روی شانه هایمند؟! آن ها که با باد جسته بودند؟!

زندگی دقبقا همان چیزی است که میگذرانیمش. خود معرف خود است؛ بی نیاز به هر فلسفیدن.

یعنی قرار است بمیریم و آن حبّه حبّه قندِ لب هات به دل تلخی زده مان بماند؟جواب آن همه تصویر که بی اتفاق، جایی بین زاده و نزاده، بود و نبود، کشیده شد، چه می شود؟+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم دی ۱۳۹۶ساعت 4:16&nbsp توسط سوشیانت  |  Let's block ads! (Why?)

برای مرور ورق های گذشته، برای آنکه خوب به خاطرم بمانند، برای آنکه درس تو را بیست بشوم، به ایستگاهی آمدم که برای اولین بار خوانده بودمت.تمام اتفاقات را با جزئیات تمام در ذهنم تجسم دادم و دوباره همراهی کردم: از درب دانشگاه به دنبال کفش های قهوه ای ات آمدم.با دوستت حرف میزدی و دستت را هنگام صحبت بالا پ...

گمان نکنم بتوانم به روشنی، احساسم نسبت به متروی گلشهرِ ساعت نُه شب را بیان کنم. تمام تلاش من برای آن که آن تصاویر سرد را با کلمه های سرخ مواجه کنم، بلکه رنگ از رخسارشان بپرد، کاری بیهوده بیش نیست. در یک جمله بتوانم بگویم، مسلما آنچه که بود، سکس با رئالیسم پوست کلفت و لخت شهر بود.+ نوشته شده در  چهار...

در صحنهای از فیلم تایتانیک در حالی که کشتی در اثر برخورد با کوه یخ دچار صدمهی جدی شده بود، گروهی نوازنده در عرشه کشتی مشغول اجرای قطعات برگزیده از موسیقی کلاسیک بودند!آنان کار خود را به بهترین نحو اجرا میکردند و دقت میکردند که کیفیت کارشان تحت تأثیر شرایط نامناسب موجود قرار نگیرد! اما در یک کشت

نامه اي در جيبم... xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 و گلي در مشتم... xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 غصه اي دارم با ني لبكي... xa0 سر كوهي گر نيست... xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 ته چاهي بدهيد... xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0...

چه روز های غ/قریبی بود مثل بچه میشدم تو را، می رفتی و من به دنبال چادرت به پشت مرد هم که می شدم در بی چراغی کوچه پنهان می شدی ز من انگار که از جانب یک ترس تعقیب می شوی آخر چرا؟ گاهی به سرم میخورد انگار اعتبار محبتت آخر رسید دوستم نداشتی دیگر و نداری باز... چرندیات شبانه...

تمام می شود روزی،هر آنچه که روح مرا می خورد...